در امتداد زندگی

فیلم برف روی کاج ها اولین ساخته ی پیمان معادی می باشد که به نظرم به عنوان اولین تجربه فیلم خوبی بود...

  اگر بخواهیم یک نگاه کلی و سطحی به فیلم داشته باشیم باید بگویم موضوعش خیانت یک مرد به همسرش می باشد موضوعی که بارها در فیلم ها دیده ایم و راجع به آن بسیار شنیده ایم. اما پیمان معادی نخواسته راجع به آن قضاوتی کند و دلیل آن را موشکافانه بررسی کند...

او روی نقش زن در این ماجرا تاکید کرده اما نه از آن بابت که او را مقصر بداند بلکه از این جهت که یک زن ایرانی تا چه اندازه خودش را غرق در روزمرگی می کند و به اصطلاح، خود و علایق خود را فدای زندگی زناشویی اش می کند.

تم سیاه و سفید و سرد این فیلم حقیقتی تلخ را به بیننده متذکر می شود حقیقت تلخ سردی رابطه ی زن و مردی که 14 سال است در کنار هم زندگی می کنند ولی هر کدام برای خود گمشده ای دارند.

این فیلم از گمشده ای سخن می گوید که اگر ما (چه زن چه مرد) حواسمان به آن نباشد می تواند عواقب آسیب زننده ای در پی داشته باشد.

گمشده ای که به نظر من خود ما به آن اجازه می دهیم که کم کم محو شود...گمشده ای که اگر دیر دست به کار شویم دیگر آن را نمی یابیم..و این گمشده خویشتن ماست...خویشتنی که دلیل بودن ماست ولی ما به آن کمتر توجه می کنیم...

این فیلم نیز از زنی می گوید که خویشتن خود را در هیاهوی زندگی متاهلی اش گم کرده است و با یک تلنگر است که آن را می یابد. و این تلنگر چیزی نیست جز خیانت همسرش به او...

زن پس از فهمیدن این موضوع زمین و زمان را به هم نمی ریزد بلکه شروع به دوره کردن خود می کند...خود را از اول مرور می کند...

او تنهاست... و این تنهایی است که به او کمک می کند به سمت گمشده اش برود و تلاش کند آن را بیابد...

شاید فیلم با آرامش زن می خواهد بگوید که در هیجان و شلوغ کاری انسان چیزی را به دست نمی آورد و تنها در آرامش و تنهایی است که انسان می تواند آنقدر فکر کند که خود حقیقی اش را باز یابد و از پنجره ی واقعی تری به خود و پیرامون خود نگاه کند.

لازم است از بازی متفاوت مهناز افشار نیز یاد کنیم که نقش خود را به زیبایی ایفا کرده است...

در کل این فیلم از نمره 10 از نظر اینجانب نمره ی 7 را از آن خود کرده است. و تمام نکات بالا نظر شخصی اینجانب از این فیلم می باشد.